Een gezonde kijk op rugklachten

maandag 17 februari 2020 om 14.00
Vorming
Organisatie: 
Ugent i.s.m. gemeentebestuur Koksijde
Prijs: 
30 euro per academiejaar (10 lezingen)
Duur: 
ca. 120 min.

Faculteit Geneeskunde en Gezondheidswetenschappen,

vakgroep Revalidatiewetenschappen en Kinesitherapie. Prof. Lieven Daneels.

vakgroep Fysiotherapie en orthopedie. Prof. Bart Poffyn.

Faculteit Psychologie en Pedagogische wetenschappen,

vakgroep Experimenteel-Klinische en Gezondheidspsychologie. Prof. Geert Crombez.

 

Op basis van de nationale gezondheidsenquête in België (2010) kunnen we stellen dat lage rugklachten zijn geëvolueerd tot de meest
voorkomende zelfgerapporteerde aandoening en aldus een aanzienlijk probleem vormen binnen de gezondheidszorg. De hoge prevalentie leidt in de beroepsbevolking tot hoge directe en indirecte kosten.
Binnen deze lessenreeks zijn een orthopedisch chirurg, een kinesitherapeut en een psycholoog aan het woord. Zij bieden een multiperspectivistische kijk op lage rugklachten. Deze multidisciplinaire benadering zal u in staat stellen om een gezonde kijk op rugklachten te verwerven.

een dokter bestudeert een röntgenfoto
MAANDAG 17 FEBRUARI 2020: RUGPIJN. HOE JE EROVER DENKT DOET ER TOE.
Prof. Geert Crombez
Rugpijn heeft een niet benijdenswaardige eer. Wereldwijd is het de aandoening die het meeste hinder (‘disabilty’) met zich meebrengt. Inderdaad, rugpijn is meer dan een somatische klacht. Rugpijn bemoeilijkt de uitoefeningen van dagelijkse activiteiten, en gaat vaak gepaard met langdurig werkverzuim. Dit is zeker het geval bij chronisch ruglijden.
Een grote uitdaging is om te begrijpen waarom slechts een laag percentage van patiënten met acute rugpijn chronisch ruglijder wordt. Eens deze vraag beantwoord, kunnen interventies om chronisch lijden te voorkomen ontwikkeld worden. Recent onderzoek toont aan dat de pathofysiologie van rugpijn een deel van het antwoord biedt. In de wetenschappelijke literatuur is er groeiende consensus dat wat patiënten (en ook zorgverleners) denken over rugpijn ertoe doet. In het bijzonder, de onterechte opvattingen dat rugpijn te maken heeft met een ernstig letsel, en dat zodoende rugbelastende bewegingen best vermeden worden, doen meer kwaad dan goed.
In deze lezing zal het wetenschappelijk onderzoek over de rol van opvattingen over rugpijn onder de loep genomen worden en samengevat. We zullen beargumenteren dat deze opvattingen wijdverspreid zijn, ook bij personen zonder rugpijn, en zelfs bij zorgverleners. Er is dan ook nood aan een brede, geconcerteerde, en interdisciplinaire aanpak. De psychologie van rugpijn is dus niet enkel bestemd voor psychologen!

Delen