Mensenhandel: Europa en de rode draad der schande

maandag 28 januari 2019 om 14.00
Vorming
Prijs: 
€ 30 per persoon voor de hele lessenreeks.
Duur: 
ca. 120 min.

Faculteit Letteren & Wijsbegeerte, Vakgroep Geschiedenis. Em. Prof. John Everaert

28/01/2019: Weg met de zwarte slavenhandel, liever blanke landverhuizers.

A. De Europese slavenhandel dooft uit, de ‘Arabische’ tegenhanger bloeit (19 de eeuw).

Onder Engelse impuls breidde het “abolitionisme” (afschaffingscampagne) zich uit. Ondanks effectieve bestrijding bleef de illegale transatlantische smokkelhandel nog lang welig tieren. Intussen verschoof het zwaartepunt naar Oost-Afrika, waar zwarte Swahili-slavenjagers en Omani-slaventrafikanten (Zanzibar) het diepe binnenland leeg razzieerden.Deze weinig besproken slavenhandel was ouder en langduriger, plus al even volumineus als rampzalig.

B. Belgische volksplantingen en ronsel-emigratie naar Latijns-Amerika (ca 1840 – ca 1890).

Het vrijgevochten Latijns-Amerika trok blanke arbeidskrachten aan. Vooral de Braziliaanse koffieplanters poogden aldus het slaventekort te
compenseren. In Europa veroorzaakten industriële crisissen en misoogsten pauperisme. België speelde in op deze simultane factoren, eerst met mislukte volksplantingen (Guatemala, Brazilië) en later door

Mensenhandel onder allerlei vormen is van alle tijden en culturen en gebeurt ook vandaag nog. Het humanitair-ingestelde Westen veroordeelt kinderarbeid, of erger nog, de inzet van kind-soldaten. Het vangt stromen asielzoekers op, vaak misleid door mensensmokkelaars. Het verafschuwt de seks-slavernij van gekidnapte meisjes bij Daesh (I.S.) of Boko Haram. Toch gedoogt het tezelfdertijd de gedwongen prostitutie onder “blanke slavinnen”. Maar hoe bedreef en stond Europa vroeger tegenover massale mensenhandel als slaventrafiek en landverhuizing?

Delen