Olympiërs in Flanders 1914–1918: Universiteit Gent en West-Vlaanderen in de Olympische Spelen

maandag 11 december 2017 om 14.00
Vorming
Organisatie: 
Universiteit Gent ism Koksijde
Prijs: 
30 euro per persoon voor de hele lessenreeks
Duur: 
ca. 120 min.

Faculteit Politieke en Sociale Wetenschappen, vakgroep Politieke Wetenschappen.

Prof. Herwig Reynaert, em. prof. Paul Va, Cauwenberghe - voorzitter Sportimonium.

De Groote Oorlog in cijfers levert een onwezenlijk beeld op: 60 miljoen strijdende soldaten, 10 miljoen gesneuvelden, 21 miljoen gewonden, … Alleen al aan het Vlaamse front, in de Ieperse regio, viel een half miljoen soldaten. Maar cijfers raken niet. Cijfers vervreemden het verleden, ondanks het onmetelijke drama dat erachter schuilgaat.

Sporthelden raken wel. Als rolmodellen blijven ze leven in hun records, hun prestaties. In de Eerste Wereldoorlog gaven veel topsporters het voorbeeld: enthousiast meldden zij zich als vrijwilliger of werden zij voor propagandadoeleinden ingezet. Maar “The greater game” eiste ook bij deze deelnemers een meedogenloze tol.

Sport als invalshoek staat voor een neutrale benadering van dit wereldconflict, waarbij aan elke kant van de frontlijn individueel menselijke levensverhalen van sportidolen de tragiek van de oorlog vatbaar maken. De sporters staan symbool voor een verloren, jonge, beloftevolle generatie. De lijst gesneuvelde topsporters is lang en maakt pijnlijk duidelijk welke impact de Eerste Wereldoorlog op de maatschappij had. Zo zijn er talloze Olympische verhalen te vertellen. 16 verhalen komen uitgebreid aan bod in het boek ‘Olympiërs in Flanders Fields’, geschreven door prof. Herwig Reynaert en Bart Vangrysperre. Die verhalen wil Herwig Reynaert in de lezingenreeks brengen. Het is een unieke ervaring om stil van te worden.

11 DECEMBER 2017: BELGIË, UNIVERSITEIT GENT EN WEST-VLAANDEREN IN DE OLYMPISCHE SPELEN.

Em. prof. Paul Van Cauwenberge

Alhoewel België niet aanwezig was bij de eerste Olympische Spelen (OS) in Athene in 1896, heeft het een cruciale rol gespeeld in het verdere verloop van de OS. Dit was niet echt door het aantal medailles dat het heeft veroverd (43 goud, 57 zilver en 63 brons, wat een mooi resultaat is maar met weinig recente successen), dan wel door het feit dat Antwerpen de OS heeft kunnen organiseren in 1920 –als cadeau voor de inzet van België in de Eerste Wereldoorlog– en dat België twee voorzitters van het International Olympic Committee heeft gehad. Beiden hebben een belangrijke functie gespeeld in de Olympische beweging. In de voordracht zullen we deze aspecten behandelen.

Maar ook zullen we aandacht hebben voor de prestaties van de individuele sporters. We zullen ons concentreren op de prestaties van de Olympiërs die een band hebben met de Universiteit Gent en de provincie West-Vlaanderen..

Delen