We staan op de drempel van een nieuw tijdperk. Het oude wankelt, het nieuwe dient zich aan. Niemand weet hoe het eruit zal zien. De democratische systemen brengen autocraten aan de macht en betogingen lijken geen effect te hebben. Ondertussen zien we de beelden, voelen we de gevolgen en toch overheerst een verlammende machteloosheid. Dus kijken we weg en leven we verder.

We maken carrière. Gaan naar bed met mensen. Er komen kinderen. Die moeten naar school. Ze kunnen niet mee. Ze blijken ADHD te hebben, autisme, hoogbegaafdheid, of… whatever. Het zijn gewoon rare kinderen tegenwoordig. En dan is er nog de seksuele geaardheid van iedereen. Ontrouw! We proberen een open relatie, maar het werkt niet echt.

In Moeder Theresa was razend! staan vier mensen onbehaaglijk op de drempel. En dat is verschrikkelijk ambetant, hilarisch en ontroerend. De ene wil verder met de evolutie, de andere wil terug naar de goede oude tijd. En de geschiedenis? Zij raast voort.

CREDITS

SPEL Janne Desmet, Bruno Vanden Broecke, Tine Embrechts en Peter De Graef TEKST Peter De Graef MET DE STEUN VAN de Tax Shelter-maatregel van de Belgische federale overheid

foto © Koen Broos